Stanisław Mrowiński

STANISŁAW MROWIŃSKI (1928 - 1997)

Artysta przyjazny światu i ludziom

Stanisław Mrowiński to najbardziej znany i lubiany artysta poznańskiej bohemy II połowy XX wieku. Pochodził z niezamożnej rodziny. Urodził się 17 marca 1928 roku w Poznaniu na Starołęce. Warunki materialne zmusiły go do pracy zarobkowej już w dzieciństwie - jako roznosiciela gazet. Był w ciągłym ruchu, w bliskości bujnej, nadwarciańskiej przyrody i Łęgów Dębińskich. Środowisko naturalne ówczesnego przedmieścia Poznania robiły na chłopcu ogromne wrażenie. Wyzwalały trwałą więź emocjonalną. Ta miłość do przyrody była również ważnym elementem w pracy artystycznej. Piękno przyrody utrwalał na papierze, później na płótnie. Pragnął zostać artystą malarzem, to też do pracy roznosiciela gazet zabierał notatnik, w którym szkicował napotkane drzewa, kwiaty, trawy i krajobrazy. Robił to wytrwale i dokładnie, w różnych porach roku, aby uchwycić zmiany zachodzące w przyrodzie. Ta zaciętość i drobiazgowość dążenia do doskonałości w rysowaniu z natury przypomina naukę rzemiosła artystycznego wielkiego malarza holenderskiego van Gogha. Młody Mrowiński odwiedzał muzea. Interesował się obrazami wielkich mistrzów i kopiował ich prace. Zdobył dużą biegłość w technikach plastycznych. Szkoły średniej nie ukończył. Już w kwietniu 1945 roku zapisał się do Szkoły Zdobniczej, która wkrótce zmieniła nazwę na Państwową Wyższą Szkołę Sztuk Plastycznych. Studiował w pracowni malarstwa Profesora Wacława Taranczewskiego. Uczelnię ukończył w 1950 roku. Lata pięćdziesiąte XX wieku były początkiem drogi twórczej młodego absolwenta poznańskiej wyższej uczelni plastycznej i członka ZPAP. Stanisław Mrowiński dał się poznać jako artysta znakomicie operujący wieloma technikami plastycznymi. Uprawiał malarstwo sztalugowe, ścienne (freski), grafikę i rysunek, akwarelę i scenografię. Projektował znaczki, robił exlibrisy, portrety i ilustracje książkowe.

Zygmunt Dezor