Dział Roślin Rzadkich i Ginących

Rośliny objęte w Polsce ochroną prawną były gromadzone w Ogrodzie Botanicznym od początku jego istnienia. Podstawą doboru gatunków był wykaz zawarty w Ustawie o Ochronie Przyrody z 1919 r. Kolekcja była sukcesywnie uzupełniana w miarę poszerzania listy gatunków chronionych w kolejnych aktach prawnych.

Na ekspozycję przeznaczono dwie niewielkie kwatery o łącznej powierzchni 324 m², zlokalizowane w Dziale Biologii Roślin (symbol R1 na planie placówki). Brak możliwości istotnego zróżnicowania warunków ekologicznych ograniczał w znacznym stopniu zestaw prezentowanych roślin. Ze względów historycznych kolekcja ta istnieje nadal i wchodzi w skład pierwotnego założenia architektonicznego, które obecnie posiada status zabytku kultury.

Eryngium maritimum	Carlina onopordifolia	Pulsatilla vulgaris

W latach 70. ubiegłego wieku pracownicy Ogrodu rozpoczęli badania nad chorologią, biologią i autekologią wybranych gatunków roślin rzadkich i zagrożonych na terenie Polski. W tym czasie Ogród powiększono o nowe tereny, znacznie urozmaicone siedliskowo. Utworzono dwie kwatery do doświadczeń nad mnożeniem roślin chronionych i zachowaniem ich w uprawie. W latach 80., na bazie tej eksperymentalnej kolekcji, zorganizowano Dział Roślin Rzadkich i Zagrożonych.

Po uchwaleniu deklaracji włączenia się ogrodów botanicznych do Światowego Programu Ochrony Przyrody (Las Palmas, de Gran Canaria, 1985), przez Międzynarodową Unię do Spraw Ochrony Przyrody i Jej Zasobów Naturalnych (IUCN), kolekcja jest sukcesywnie poszerzana o taksony z polskiej "Czerwonej Księgi Roślin" oraz z list regionalnych.

Obecnie Dział Roślin Rzadkich i Zagrożonych składa się z czterech kwater (R2 - R3 - R4 - R5), o odmiennych warunkach środowiskowych. W ich obrębie dostosowano podłoże do ekologicznych wymagań eksponowanych grup gatunków.

dalej...

(Oprac. W. W.)